پایگاه خبری شباویز/ مهندس حسین فلاحتی با فرا رسیدن یازدهم اردیبهشت ماه سال ۱۴۰۵، جهان یک بار دیگر به تکریمِ دستانِ سازنده و قدردانی از خستگیِ ناشی از تلاش، می‌پردازد. روز جهانی کارگر، فراتر از یک مناسبت تقویمی، یادآورِ جایگاهِ بنیادینِ نیروی کار در پیشرفتِ جوامع و ستون‌های استواری است که تمدن‌های بشری بر فراز آن‌ها بنا شده‌اند. امروز، در حالی که اقتصاد جهانی با چالش‌های نوینی دست‌وپنجه نرم می‌کند، نقشِ کارگران به عنوان موتور محرکه‌ی تولید و ستون فقراتِ استقرارِ پایداری، بیش از هر زمان دیگری نمایان است.

کار؛ معنای حیات و ابزارِ تعالی
کار، تنها وسیله‌ای برای تأمین معیشت نیست؛ بلکه فرآیندی است که در آن انسان، هویت و توانمندی خود را به جهان می‌بخشد. از نظر فلسفی و اجتماعی، کارگری، تجلیِ پیوند میان «اراده‌ی انسانی» و «ماده» است. کارگرانی که با دقت و تعهد، مواد خام را به محصولات ارزشمند تبدیل می‌کنند، در واقع در حال نوشتنِ تاریخِ پیشرفتِ ملل خود هستند.

حسین فلاحتی گفت: کارگر؛ پیشرانِ اصلی تولید و استقلال ملی در عرصه اقتصاد سیاسی، کارگران نقشِ تعیین‌کننده‌ای در تحقق «خودکفایی» و «استقلال اقتصادی» دارند. در عصرِ رقابت‌های جهانی، کشورهایی که از نیروی کارِ ماهر، متخصص و مقتدر خود حمایت می‌کنند، در صف‌های اول قدرت‌های اقتصادی قرار می‌گیرند. کارگرانِ صنایع، معادن، کشاورزی و خدمات، نه تنها تولیدکننده کالا، بلکه محافظانِ امنیتِ غذایی و صنعتی کشور هستند.

مهندس فلاحتی با توجه به تحولات تکنولوژیک و ظهور هوش مصنوعی، جایگاه کارگر از «تلاشِ صرف» به سمت «تخصص و مهارت‌های نو» در حال تغییر است. این تغییر، ضرورتِ سرمایه‌گذاری بر آموزش و ارتقای سطح کیفیِ نیروی کار را دوچندان می‌کند تا کارگر، همواره به عنوان رکن اصلیِ توسعه، در برابر نوسانات اقتصادی و تکنولوژیک ایستادگی کند.

مهندس حسین فلاحتی در پایان، روز جهانی کارگر (اول مه)، فرصتی است برای بازنگری در حقوق، تکریم و حمایت از این قشرِ ارزشمند.

پایگاه خبری شباویز با درکِ جایگاهِ حیاتیِ نیروی کار، ضمن قدردانی از تمامی کارگرانِ پرتلاش، بر این نکته تأکید می‌کند که شکوهِ هر اقتصادی، در گروِ سلامت، عدالت و اقتدارِ کارگران آن است.

بازدیدها: 8