کد خبر :398584
فرشتگان شب‌های قدر به خانه‌ای در بهشت فرود آمدند
در شب قدر، آسایشگاه خیریه کهریزک مانند خانه‌ای در بهشت، فرشتگانی را در خود جای داد که با فرشتگان آسمانی پیوندی نزدیک دارند.

به گزارش پایگاه خبری شباویز به نقل از خبرگزاری فارس، مراسم شب های قدر امسال هم با حضور خیرین و نیکوکاران در محل آسایشگاه خیریه کهریزک، همراه سالمندان، معلولان و ساکنان آسایشگاه برگزار شد.

محمد رضا صوفی نژاد، مدیر آسایشگاه خیریه کهریزک اظهار داشت: همه ساله در شب های 19، 21 و 23 ماه مبارک رمضان، مراسم معنوی شب های قدر با حضور حدود 400 نفر از نیکوکاران، همراه ضیافت افطار در کنار مددجویان، برگزار می شود.

وی افزود: اینگونه مراسم فقط مختص ماه مبارک رمضان نیست بلکه چنین برنامه هایی در تمام مناسبت ها در طول سال از جمله تاسوعا و عاشورا ، عید قربان و ... برگزار می شود. 

باورهای اعتقادی، دین باوری، خدا باوری، مردم دوستی و دیگر خواهی 44 سال توانسته آسایشگاه خیریه کهریزک را خدمتگزار مددجویان و سالمندان نگهدارد.

اینجا تعریف آسایشگاهی ندارد، اینجا مسجد نیست، اما قداست دارد، زیارتگاه نیست اما دسته های عزاداری در ماه محرم از اطراف و اکناف به اینجا می آیند و در کنار دلهای صاف و بی آلایش ساکنان این مرکز عزاداری می کنند.

باورهای ارزشی، خداباوری و دیگر خواهی در وجود ما ایرانی ها بوده و خدمت به همنوع  یک وظیفه شخصی و خصوصی است. تک تک مجموعه و مردم به این باورها اعتقاد دارند و به همین دلیل آسایشگاه توانسته پا برجا بماند.

مددجویان برای زندگی کردن اینجا هستند نه برای زنده ماندن؛ سعی کرده ایم با همت خیرین و همکاران خودمان شرایطی را فراهم کنیم که میل و رغبت به زندگی را درمددجویان افزایش دهیم تا آسایشگاه ایستگاه قبل از بهشت زهرا(س) نباشد و در همین راستا سفرهای زیارتی، کلاس های آموزشی و غیره برای آنان در نظر گرفته ایم.

صوفی نژاد خاطر نشان کرد: آسایشگاه خیریه کهریزک اکنون به یک مرکز ملی و عزت نظام تبدیل شده است و سفیران و وزیران رفاه و امور اجتماعی و مسئولان کشورهای مختلف اروپایی و آسیایی در سفر به ایران از این مرکز بازدید می کنند و این مرکز، یک افتخار برای کشور محسوب می شود.   

خانه ام در آریاشهر را با خانه ای در آخرت معاوضه کردم

خیلی از مردم افسوس می خورند و می گویند: حیف از این همه زحمت که انسان می کشد و بعد از سال ها عذاب و کار و تلاش مال و ثروتی جمع می کند، اما همینکه می خواهد خوشی کند و بهره مال خودش را ببرد، باید خدا حافظی کند و تمام اموال خود را بگذارد و برود زیر خروار ها خاک.

 اینها را محمد شمیرانی می گوید و اضافه می کند: من بعد از سال ها کار و تلاش 120 متر مربع خانه در آریاشهر درست کردم اما قبل از اینکه دستم از دنیا کوتاه شود خودم آن را فرستادم زیر یک وجب خاک. یعنی مثل مسافران هواپیمایی که ساک و چمدان و بار آنها قبل از خودشان بارگیری و ارسال می شود، من هم خانه ای در دنیا ساختم و آن را برای آخرتم تیپاکس کردم.

 شمیرانی در مورد نحوه آشنایی اش با آسایشگاه خیریه کهریزک می گوید: یک روز که برای سفر حج به فرودگاه مهر آباد رفته بودم، یک باجه مربوط به دریافت کمک های مردمی برای سالمندان و معلولان کهریزک، در سالن فرودگاه قرار داشت، من مبلغی کمک نقدی پرداخت کردم و متصدی باجه، قبض آن را به من تحویل داد، وقتی پشت قبض را مطالعه کردم، مطالبی روی آن نوشته شده بود که من را تکان داد و مسیر زندگی ام را تغییر داد. دیدم از این کانال می توانم نیت باطنی خودم را اجرا کنم. وقتی به مکه رفتم از خدا هیچ چیز برای خودم نخواستم؛ تنها حاجت من این بود که خداوند به من فرصتی عطا کند که بتوانم قدمی برای رفع حاجت نیازمندان بردارم. خداوند را شاکرم که این توفیق را به من عنایت فرمود و به من قدرتی داد که بتوانم از مادیات و اموال زندگی فانی دل بکنم و آخرت خودم را بسازم.  

 سه فرزند دارم که همه آنها را سر و سامان داده ام با این حال وقتی می خواستم از مال خودم برای خودم هزینه کنم، یکی از فرزندانم موافق این کار نبود، اما مخالفت هم نمی کرد و می گفت اگر من جای شما بودم این کار را نمی کردم.

یک روز همه خانواده را جمع کردم و برای بازدید به آسایشگاه کهریزک آوردم، وقتی بچه ها شرایط و مددجویان این مرکز را از نزدیک دیدند، موقعی که به خانه برگشتیم، دیدم یکی از آنها که بیشتر از همه مخالف بود، از همه بیشتر اصرار داشت که نیت خودم را عملی کنم و از اینکه با آسایشگاه کهریزک آشنا شده بودند بسیار خوشحال بودند و اعلام کردند که ما هم راه شما را دنبال خواهیم کرد؛ همسرم نیز در این راه بسیار مشوق من بود و به کمک و همراهی او بود که توانستم در این راه قدم بردارم و او بود که من را به جلو هل می داد و در انجام این کار به من سرعت بخشید.

برق شادی و خوشحالی در چشمان آقای شمیرانی می درخشد و ادامه می دهد: خانه ای که به کهریزک هدیه کردم، شاید 700 میلیون تومان ارزش داشته باشد، اما ارزشمند‌تر از آن این است که من باقیات صالحاتی برای خودم ساخته ام که ثواب آن تا ابد برای من و خانواده ام نوشته می شود.

وی با قدردانی از آقای مرادی معاون مشارکت های مردمی آسایشگاه خیریه کهریزک، خاطرنشان کرد: خوشبختانه شهرت آسایشگاه خیریه کهریزک جهانی است و امانت دار خوبی برای مردم هستند. بعد از اینکه سند خانه ام را به نام موسسه کهریزک انتقال دادم، این موسسه خانه را اجاره داده و از اجاره آن هزینه های آسایشگاه را تامین می کنند، علاوه بر آن ماهانه مبلغ 100 هزار تومان کمک نقدی به نام همسرم به آسایشگاه پرداخت می کنیم.

وی اظهار می دارد: در دین مبین اسلام، نیکی کردن به دیگران بسیار تاکید شده است و حتی بیان شده که اگر هنگام تقسیم ارث همسایه یا اقوام شما در خانه بودند برای شاد کردن آنها هم مقداری از سهم الارث خود را بین آنها تقسیم کنید؛ من هم وقتی خواهرم از دنیا رفت با اینکه از لحاظ شرعی و قانونی چون مادر آنها فوت کرده بود ارث به او تعلق نمی گرفت با این حال من از آنچه که مادرشان در قید حیات بود به او تعلق می گرفت بیشتر از آن به خواهر زاده هایم سهم الارث پرداخت کردم.

خداوند را هزار هزار بار شکر می کنم که این نعمت را به من عطا کرد تا بتوانم در زمان حیات خودم از اموال خودم در راه خیر هزینه کنم. اینها باعث رونق زندگی من شده و برکات آن را در زندگی ام مشاهده می کنم.

   خانه مان را به آسایشگاه هدیه کردیم؛ تا آخر عمر بیمه درمان هستیم

سال 57 وقتی همسر خانم ثریا گل محمدی از دنیا رفت، بعد از مدتی خانه را فروختند و سهم الارث بچه ها را تقسیم کردند تا هر یک پول آن را به زخم زندگی اش بزند و زندگی شان را سر و سامان بدهند. ثریا خانم و دخترش معصومه خانم میرزایی، پولشان را روی هم گذاشتند و خانه ای در شهرک اکباتان خریدند؛ بعد از مدتی به این فکر افتادند که پدر از دنیا رفت، همه ما هم بالاخره روزی از دنیا خواهیم رفت، دنیا هم به هیچ کس اجازه جا خوش کردن نمی دهد، این بود که تصمیم گرفتند خانه شان را به آسایشگاه کهریزک اهدا کنند تا بعد از مرگ، خیر و برکت آنها به افراد نیازمند تداوم داشته باشد.

این مادر و دختر می گویند: سال 85 با کمک آقای مرادی معاون مشارکت های مردمی موسسه خیریه کهریزک مقدمات انتقال سند خانه را به نام آسایشگاه کهریزک فراهم کردیم. خوشبختانه هیچ یک از فرزندان و خواهران و برادران با این کار خداپسندانه مخالفت نکردند و ما هم بسیار خوشحالیم که بعد از خداحافظی با دنیا خیرات و مبرات دائمی برای خودمان فراهم کرده ایم و در این راه از همه زحمات و تلاش های دست اندرکاران سپاسگزاریم.

آنها اظهار داشتند: ما خانه را به آسایشگاه کهریزک اهدا کرده ایم و سند آن هم به طور رسمی به نام آسایشگاه ثبت شده است، اما تا زمانی که در قید حیات هستیم خانه در اختیار خودمان است و از مسئولان آسایشگاه تشکر می کنیم که در این مدت کارهای تعمیرات، خدمات، ایجاد حفاظ، نصب توالت فرنگی و خیلی از کارهای خانه را برای ما انجام داده اند و در این مدت فقط زحمت ما بر دوش موسسه خیریه کهریزک بوده است.

خانم میرزایی با قدردانی از معاون مشارکتها، اظهار می دارد: کاری که ما کرده ایم، در مقابل خدماتی که آسایشگاه کهریزک در طول این سال ها به مادرم ارائه کرده بسیار ناچیز است، آقای مرادی در طول این سال ها داروهای مادر را تهیه کرده و برای ما به خانه آورده اند. همچنین ماهانه مبلغ 450 هزار تومان کمک هزینه زندگی به مادرم پرداخت می کنند. ما جز خوبی هیچ چیز از مسئولان موسسه خیریه کهریزک ندیدیم، ما از آنها راضی هستیم خدا هم از آنها راضی باشد.

حضور گروه های مختلف خیرین در شب های احیاء

محسن پزشکی، مدیر روابط عمومی آسایشگاه خیریه کهریزک، با اشاره به محدودیت محل برگزاری مراسم در آسایشگاه، اظهار داشت: در طول شب های قدر تلاش کرده ایم هر شب از طریق حوزه مشارکت های مردمی موسسه خیریه کهریزک تعداد محدودی از خیل عظیم گروه های مختلف خیرین و نیکوکاران از جمله همیاران فرهنگی، خیرین زیارت و سیاحت و خیرین اهدای ملک، زمین یا سهام به آسایشگاه را دعوت کنیم تا ضمن ضیافت افطاری، مراسم عزاداری و شب احیاء را در کنار مددجویان باشند تا امید به زندگی را در آنها افزایش دهیم و با حضور در کنار آنها، شرایط زندگی در کانون خانواده را برای آنها تداعی کنیم.

آنان که انفاق می‌کنند مانند دانه‌ای است که از آن هفت خوشه بروید و در هر خوشه صد دانه باشد

حجت الاسلام والمسلمین قیاسی، مشاور فرهنگی مدیر آسایشگاه موسسه خیریه کهریزک، با اشاره به آیه 261 سوره بقره، گفت: «مَثَلُ الَّذِینَ یُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ کَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِی کُلِّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ ۗ وَاللَّهُ یُضَاعِفُ لِمَنْ یَشَاءُ ۗ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِیمٌ»

 «مثل آنان که مالشان را در راه خدا انفاق می‌کنند به مانند دانه‌ای است که از آن هفت خوشه بروید و در هر خوشه صد دانه باشد، و خداوند از این مقدار نیز برای هر که خواهد بیفزاید، و خدا را رحمت بی‌منتهاست و (به همه چیز) داناست.»

وی افزود: با توجه به اینکه این ایام متعلق به بزرگترین انفاق کننده در زمان حیات خود، یعنی مولی الموحدین امیرالمومنین، علی (ع) است، که در تمام حیات خود نیکی کردن، خدمت کردن به مستمندان را سر لوحه کار خویش قرار داده بود؛ این نیکوکاران با پیروی از منش و روش این امام همام، اقدام عملی در اثبات ارادت داشتند.

وی افزود: در سوره مبارکه بقره، همچنین وعده داده شده است که هرگونه نیکی که برای خویش از پیش فرستید آن را نزد خداوند باز خواهید یافت. خداوند به آنچه می کنید بی