تاریخ انتشار : ۱۳۹۴/۹/۳ ۰۸:۴۸ |
کد خبر: ۳۹۵۷۰۲

سرمقاله روزنامه قدس / «تصميم مهم» در تاريخ روابط ايران و روسيه

« «تصميم مهم» در تاريخ روابط ايران و روسيه » عنوان يادداشت روز در روزنامه قدس به قلم بهروز فرهمند است که مي‌توانيد آن را در ادامه بخوانيد

« «تصميم مهم» در تاريخ روابط ايران و روسيه » عنوان يادداشت روز در روزنامه قدس به قلم بهروز فرهمند است که مي‌توانيد آن را در ادامه بخوانيد:
ک. ولاديمير پوتين، رئيس‌جمهور روسيه که براي حضور در نشست سران قدرت‌هاي گازي جهان به تهران آمده، از فرودگاه به صورت مستقيم به ديدار آيت‌ا... خامنه‌اي، رهبر معظم انقلاب رفت.
خبر اين ديدار- صرف‌نظر از گفت‌و‌گوهاي مهم انجام شده- در کانون نگاه رسانه‌ها و تحليلگران سياسي قرار گرفت، زيرا براي نخستين بار است، رئيس‌جمهور يک کشور خارجي، پيش از برگزاري آيين و پروتکل تشريفات، به ديدار رهبر انقلاب مي‌رود.
در اين ميان، اهل نظر و اصحاب تحليل از کنار اين رخداد به آساني نمي‌گذرند و کوشش مي‌کنند، زواياي ماجرا را براي مخاطبان‌شان بگشايند؛ شايد با اين پرسش کليدي که پيام اين رفتار «پوتين» در تهران چيست ؟
دو. هرگاه از روابط ايران و روسيه سخن به ميان مي‌آيد، نگاه‌ها در ايران- شايد ناخودآگاه - بر چند رخداد متمرکز مي‌شود: يک نگاه به گذشته‌هاي بسيار دور بازمي‌گردد و اعماق تاريخ را مي‌کاود و به رفتار روسيه تزاري با ايرانيان اشاره مي‌کند.
«ذهنيت ايراني» همچنين اتحاد جماهير شوروي را در جنگ دوم جهاني به ياد مي‌آورد، سپس به نقش اين کشور در جنگ تحميلي صدام عليه ايران مي‌رسد و در روزگار نزديک‌تر، بازي دوگانه کرملين را در مناقشه هسته‌اي غرب با جمهوري اسلامي، تجربه مي‌کند و پرونده پيچيده نيروگاه اتمي بوشهر را نيز در همين چارچوب مي‌بيند. در سال‌هاي نزديک و تا پيش از نهايي شدن «برجام»، بي‌شک بسياري از مردم ايران - کم و بيش - از يکديگر مي‌پرسيدند: چرا روسيه - کشور دارنده حق «وتو» در شوراي امنيت- تاکنون براي يک بار- و نه بيش - قطعنامه‌اي از قطعنامه‌هاي ضدايراني غرب را وتو نکرده است؟
پيش و بيش از اينکه پاسخ اين پرسش مهم باشد، فهم اين نکته مهم است که جامعه ايراني چرا از روسيه «انتظار وتو کردن» داشت؟
سه. پاسخ - دست‌کم در ايران- بسيار روشن بود. ايراني‌ها مي‌گفتند، درهاي پروژه‌هاي چرب خود را به روي روس‌ها گشوده‌اند، خريدهاي راهبردي‌شان را از مسکو انجام مي‌دهند، در بحران‌هاي «غرب ساخته» در گرجستان و اوکراين - حياط خلوت روسيه- با همسايه شمالي‌شان همنوايي کرده‌اند و از همه اين‌ها با اهميت‌تر،ايران پس از پيروزي انقلاب اسلامي - به صورت ذاتي- هرگز اسباب تشويش و نگراني مسکو نبوده و نخواهد بود.
به تمامي اين موارد، اين دغدغه بزرگ روسيه را هم بيفزاييد؛ نگراني بسيار شديد از رفتارهاي تجزيه‌طلبانه «ريش قرمز»‌هاي تندرو در چچن و داغستان، همان سلفي- وهابي‌هايي که پيوسته از رياض پشتيباني مي‌شوند و با اسلام شيعه خردورز و عقل‌گرا «مشکل بنيادي» دارند.
چهار. پرونده‌هايي که در مناسبات تهران - مسکو به صورت تيتروار به آن‌ها اشاره شد، مي‌توانست پرحجم‌تر و بر اين بي‌اعتمادي نيز افزوده‌تر شود، اگر در 30 سپتامبر - هشت مهرماه - امسال مسکو «تصميم مهم» را اجرايي نمي کرد. همان تصميم بزرگي که به موجب آن، بمب افکن‌هاي روسي ده‌ها تن بمب را برسر مواضع تروريست‌ها در خاک سوريه ريختند.
اينکه چه شد، مسکو به ارزيابي راهبردي رسيد تا پايش را به «نبرد شام» باز کند، خود داستان ديگري است که مجال جداگانه‌اي را مي‌طلبد، اما شماري از تحليلگران در غرب، قدرت اقناع و مجاب کردن رئيس‌جمهور «پوتين» را به يک «فرمانده نام آشناي ايراني» نسبت مي‌دهند؛ و اين جاست که همه نگاه‌ها به سوي سردار «قاسم سليماني» مي چرخد.
پنج. مي‌گويند ايراني‌ها مردمان طنازي هستند و رخدادهاي پيرامون خودشان را گاه با زبان طنز بيان مي‌کنند. به ياد مي آوريم، چندي پيش يک عکس فتوشاپي از رئيس‌جمهور روسيه در شبکه‌هاي مجازي دست به دست مي‌شد که در آن، کارت بسيجي فعال «پوتين» را نشان مي‌داد!
طنازها و خوش ذوق‌هاي فضاي مجازي، وقتي براي «پوتين» کارت عضويت بسيج درست کردند که چند روزي بيشتر از فرمان او براي ورود کشورش به صحنه نبرد در سوريه نگذشته بود. در آن روزها فراتر از يک شوخي، هيچ‌کس به آن عکس فتوشاپي نگاه نکرد، اما آنچه در عالم واقعيت رخ داد، حيرت غرب از مبارزه حقيقي روسيه با تروريست‌ها در پرآشوب‌ترين جاي دنيا بود، همان مبارزه‌اي که آمريکا تنها «شعار»ش را مي‌دهد.

دانلود فایل مرتبط با خبر :
Share
ارسال نظر
نام و نام خانوادگی :(اختیاری)پست الکترونیک :(اختیاری)
نظر شما :    
لطفا حاصل عبارت زیر را در باکس روبرو وارد کنید:
= ۴ + ۱۲ ارسال
395702