تاریخ انتشار : ۱۳۹۴/۹/۱ ۰۸:۱۷ |
کد خبر: ۳۹۵۶۵۸

سرمقاله روزنامه فرهيختگان/ گاز سفير صلح ديگر

« گاز سفير صلح ديگر » عنوان يادداشت روزنامه فرهيختگان به قلم خاطره وطن‌خواه است که مي‌توانيد آن را در ادامه بخوانيد

« گاز سفير صلح ديگر » عنوان يادداشت روزنامه فرهيختگان به قلم خاطره وطن‌خواه است که مي‌توانيد آن را در ادامه بخوانيد:

هفدهمين اجلاس مجمع کشورهاي صادرکننده نفت در شرايطي در تهران در حال برگزاري است که به گفته بسياري از تحليلگران اقتصادي به معناي اعلام حضور ايران در بازارهاي جهاني است. هرچند که دو سال پيش وقتي دبيرکلي اين اجلاس تعيين مي‌شد، محمدحسين عادلي از ايران بر اين مسند نشست تا ايران که پيشنهاد‌دهنده اين اجلاس بود، بتواند جايگاه خود را دوباره بازيابد. اگرچه مقامات کشورمان گاهي تعارف هم مي‌کنند که رياست اين مجمع براي ايران اهميتي ندارد و مهم اداره مشارکتي است، براي کشوري که بنا به روايتي اولين يا دومين دارنده ذخاير گاز دنياست، حتما جايگاه دبيرکلي مهم است. اگر دبيرکلي يا رياست اين مجمع بحث اصلي اجلاس هفدهم نباشد، حتما چشم بسياري از کشورهاي منطقه و البته ناظران جهاني به اين اجلاس دوخته شده که نتيجه رايزني‌ها و پيام کنفرانس را بررسي کنند؛ چه آنکه اين اولين اجلاس در مقياس بين‌المللي است که بعد از توافق برجام در ايران برگزار مي‌شود و از اين حيث براي ايران که مي‌خواهد بار ديگر به بازارهاي بين‌المللي بازگردد، بيش از خود اجلاس حائز اهميت است.
از زمان شکل‌گيري اين مجمع هفت سال مي‌گذرد؛ هفت سالي که برخي تحليلگران مي‌گويند اين اجلاس تنها يک همکاري بين‌المللي بوده و نتوانسته همانند اوپک به مثابه يک کارتل نفتي مهم و تاثيرگذار عمل کند. هرچند که اين ضعف به دليل قيمت پايين گاز و عدم استقبال کشورهاي دنيا از اين سوخت است، اما آنچه آينده گاز را قابل اهميت کرده، تلاش جامعه جهاني براي کاهش مصرف سوخت‌هاي فسيلي و روي آوردن به سوخت‌هايي است که آلودگي کمتري ايجاد خواهد کرد. سال‌هاست که رهبران کشورهاي صنعتي در کنفرانس‌هاي متعددي از اثرات تغييرات آب و هوايي و کاهش گازهاي گلخانه‌اي سخن مي‌گويند و نشست‌هاي پياپي برگزار مي‌کنند. اگر گاز بتواند قدرت بيشتري در صادرات داشته باشد و جذابيت سرمايه‌گذاري در اين حوزه افزايش يابد، ترديدي نيست که استراتژي جايگزين کردن گاز طبيعي مي‌تواند در اولويت باشد. از همين رو گاز مي‌تواند مزيت جديدي در اقتصاد براي ايران باشد.
اگر مجمع صادرکنندگان گاز بتواند با محوريت روسيه و ايران و جذب اعضاي بيشتر در قيمت‌گذاري جهاني نقش ايفا کند، حتما مي‌تواند در آينده قدرت چانه‌زني بيشتري در مبادلات بين‌المللي داشته باشد. زيرا اين مجمع نوپا هنوز 42 درصد از توليد گاز دنيا را دارد، هرچند که 85 درصد تجارت گاز را هم در اختيار دارد، اما اين اعداد براي مجمعي که مي‌تواند ابزار قدرتمندتري باشد، فاصله دارد. براي ايران اما مي‌تواند پايگاه خوبي براي پيوستن به اقتصاد جهاني باشد. اگر ايران در مذاکره با ترکيه براي انتقال گاز ايران به اروپا به نتيجه برسد، گاز مي‌تواند سفير صلح ديگري از سوي ايران براي اروپا باشد. البته بيژن زنگنه وزير نفت کشورمان اميدوار است که اين اجلاس در تعيين قيمت جهاني گاز تاثيرگذار باشد، زيرا قيمت گاز در شرايط کنوني بسيار پايين است به همين دليل‌ انگيزه سرمايه‌گذاري در توليد گاز پايين است.
در اين ميان، نقش ايران هم بسيار پراهميت است؛ کشور ما در منطقه‌اي قرار گرفته که در حال حاضر بحراني است. اما ايران توانسته در مذاکره با قدرت‌هاي بزرگ بار ديگر توجه‌هاي جهاني را به خود جلب کند. به جز نفت، حالا گاز هم نقطه قوت ايران در چانه‌زني‌هاي بين‌المللي است که بعد از برداشته شدن تحريم‌ها مي‌تواند فرصت‌هاي تازه‌اي را براي پيوستن به اقتصاد جهاني پيش روي ايران قرار دهد. حالا بايد ديد آيا هنر ديپلماسي ايران که در سياست درخشيد، در اقتصاد هم موفق خواهد بود؟

دانلود فایل مرتبط با خبر :
Share
ارسال نظر
نام و نام خانوادگی :(اختیاری)پست الکترونیک :(اختیاری)
نظر شما :    
لطفا حاصل عبارت زیر را در باکس روبرو وارد کنید:
= ۷ + ۷ ارسال
395658