تاریخ انتشار : ۱۳۹۶/۴/۲۹ ۱۵:۰۵ |
کد خبر: ۳۹۵۶۵۷

سرمقاله روزنامه شهروند/ طرد‌شدگي و بي‌پناهي

« طرد‌شدگي و بي‌پناهي » عنوان يادداشت روز روزنامه شهروند به قلم محمدرضا نفري است که مي‌توانيد آن را در ادامه بخوانيد

« طرد‌شدگي و بي‌پناهي » عنوان يادداشت روز روزنامه شهروند به قلم محمدرضا نفري است که مي‌توانيد آن را در ادامه بخوانيد:

تهران ميزبان بزرگترين نشست گازي جهان است. ايران ١٥‌سال پيش با ارايه پيشنهاد تشکيل سازماني بين‌المللي براي گاز مانند اوپک، کانون توجه کشورهاي جهان بود و حالا با وقفه‌اي چندساله و ميزباني بزرگترين گردهمايي سران «مجمع کشورهاي صادرکننده گاز (GECF)» يک‌بار ديگر محور گفت‌وگوهاي گازي و مورد توجه کشورها قرار گرفته است.
اين نشست که با حضور بيشترين تعداد سران کشورها نسبت به ٢ اجلاس قبلي در دوحه و مسکو برگزار مي‌شود، هم براي ايران و هم براي مشتريان و رقباي آن از اهميت ويژه‌اي برخوردار است. آشنايي با ايران پس از تحريم، با وجود عظيم‌ترين منابع گازي جهان، فرصت تازه‌اي است که با روي کار آمدن دولت يازدهم و رويکرد ديپلماسي مثبت و سياست حضور در بازار به‌دست آمده است.
بنابراين انتظار مي‌رود تهران کانون رايزني درباره مسائل جدي بازار به صورت دو يا چند‌جانبه در حاشيه اجلاس سران و نشست وزيران باشد. همزمان برنامه‌هاي وزارت نفت ايران براي توسعه صنعت گاز و قراردادهاي جديد که مي‌تواند سرمايه‌گذاران را به سوي آن جلب کند، حايز اهميت است.
پيشنهاد مقام معظم رهبري براي تشکيل سازماني مانند اوپک در بخش گاز و استقبال روسيه و ديگر کشورها از آن منجر به برگزاري نشستي در سطوح کارشناسان عاليرتبه در اسفند ١٣٧٩ شد که با ابتکار مهندس زنگنه، وزير نفت در آن زمان، نخستين نشست وزراي کشورهاي داراي منابع قابل توجه گاز نيز به همين منظور بلافاصله در ارديبهشت ١٣٨٠ به ميزباني تهران برگزار شد. در اين نشست که وزرا و هيأت‌هاي نمايندگي کشورهاي روسيه، قطر، نروژ، اندونزي، ترکمنستان، عمان، مالزي، نيجريه، الجزاير، برونئي و ايران حضور داشتند، توافق شد يک نهاد گازي در جهت تحقق منافع اعضا از طريق گفت‌وگو ميان توليدکنندگان، توليدکنندگان و مصرف‌کنندگان، دولت‌ها و صنايع مرتبط با انرژي، همچنين فراهم آوردن زمينه همکاري پژوهشي و تبادل‌نظر و ترويج يک بازار انرژي باثبات و شفاف شکل گيرد. درواقع اين نشست‌ها مقدمه‌اي شد براي شکل‌گيري ساختار اوليه مجمع کشورهاي صادرکننده گاز و پس از آن مقرر شد نشست‌هاي وزارتي به‌طور سالانه برگزار شود.
در ادامه اين نشست‌ها اقدامات لازم براي تشکيل نهاد گازي فراهم شد و نهايتا دي‌ماه ١٣٨٧در هفتمين نشست وزارتي در مسکو، با نظر موافق کشورهاي حاضر و تصويب اساسنامه، «مجمع کشورهاي صادرکننده گاز» رسما به‌عنوان يک نهاد بين‌المللي تاسيس شد.
در اين برهه با تغيير دولت در ايران، تهران نتوانست مانند گذشته نقش خود را به‌طور جدي دنبال کند. اين مسأله در زمان شکل‌گيري مجمع موجب شد رقباي ايران امتيازات ويژه‌اي را به دست آورند. به گونه‌اي که دوحه قطر به‌عنوان مقر دايمي مجمع تعيين شد و نخستين دبيرکل نيز بوخانفسکي روسي بود که دوبار پياپي موفق به جلب نظر اعضا و حفظ سمت دبيرکلي شد.
متاسفانه در تمام مدت دولت‌هاي نهم و دهم، ايران هيچ‌گاه نتوانست ميزبان سران يا وزراي مجمع کشورهاي صادرکننده گاز باشد. درحالي‌که طي اين سال‌ها قطر ٩بار ميزبان نشست‌ها در سطوح مختلف ازجمله نخستين اجلاس سران کشورهاي عضو مجمع بود. اين مسأله از قدرت تهران در عرصه گاز و توان چانه‌زني آن مي‌کاست. با اين حال با روي کار آمدن دوباره بيژن زنگنه بر مسند وزارت نفت، توجه‌ها يک‌بار ديگر به سمت ايران برگشت و پانزدهمين نشست وزارتي مجمع در آبان ١٣٩٢ به ميزباني تهران برگزار شد. البته تصميم‌گيري براي نشست وزارتي تهران يک‌سال قبل از آن گرفته شده بود. اما در همين فاصله روسيه دومين اجلاس سران را برگزار کرد.
وزارت نفت از فرصت اين ميزباني استفاده کرد؛ نشست پانزدهم زمان تصميم‌گيري براي انتخاب دبيرکل جديد بود و زنگنه توانست «سيدمحمدحسين عادلي» را به‌عنوان نامزد دبيرکلي مجمع معرفي و نظر موافق کشورهاي عضو را به دست آورد.
ايران بلافاصله در شانزدهمين نشست وزارتي که در دوحه قطر برگزار شد، رايزني‌هاي لازم براي ميزباني سومين اجلاس سران و هفدهمين اجلاس وزارتي را صورت داد تا نشان دهد ايران به‌عنوان دارنده بزرگترين منابع گاز طبيعي جهان، جايگاه خود را در عرصه ديپلماسي انرژي و بازار گاز دنبال خواهد کرد.
توجه به نقش ايران در شرايطي که بازار گاز وارد عصر طلايي خود شده و فضاي بين‌المللي براي همکاري بيشتر با تهران آماده مي‌شود، از اهميت زيادي برخوردار است.
تهران هم‌اينک ميزبان بزرگترين گردهمايي سران مجمع کشورهاي صادرکننده گاز است. در اجلاس تهران که دوشنبه دوم آذر ١٣٩٤ برگزار مي‌شود، سران ٩ کشور حضور دارند که با توجه به نشست‌هاي گذشته، مي‌توان گفت اين بيشترين استقبال سران کشورها از اجلاس GECF است.
ميزباني ايران خود فرصتي است براي جلب اعتماد مشتريان ايران و ديگر اعضا تا در شرايطي که بازارهاي جهاني گاز به سرعت درحال توسعه است و حجم منابع عظيم گازهاي نامتعارف در برنامه‌هاي ميان‌مدت کشورها به شکل ال‌ان‌جي قرار است بازار را احاطه کنند، تهران فرصت چانه‌زني و رايزني را براي حضور در بازار در دست داشته باشد.
تکميل طرح ايران ال‌ان‌جي براي پاسخگويي به بخشي از بازار يکي از اين برنامه‌هاست. هرچند مزيت ايران داشتن مشترياني در مرزهاي خود است که ضمن امکان انتقال گاز از طريق خط لوله هزينه کمتري هم براي مشتريان و هم براي توليد گاز دارد.
ارزيابي بازار آينده ايران نشان مي‌دهد بخش قابل توجهي از کشورهاي همسايه ايران چه در شرق و غرب و چه در جنوب نيازمند گاز ايران هستند. بنابراين، اين يک مزيت استثنايي براي مشتريان ايران است. ضمن اين‌که ايران در بازار اروپا و آسيا که البته رقابت در آن جدي‌تر است و هزينه تمام شده گاز نيز در آن بيشتر خواهد بود برنامه توسعه ال‌ان‌جي را دنبال مي‌کند.
حضور ايران در مجمع کشورهاي صادر‌کننده گاز ضمن رايزني با ساير اعضا و امکان تبادل دانش و اطلاعات در زمينه بازار، شرايط را براي اجراي سياست‌هاي هماهنگ در تعيين قيمت‌هاي گاز نيز فراهم مي‌کند.
ديپلماسي موفق چه در عرصه سياسي و بين‌الملل و چه در عرصه انرژي ضامن منافع ملي کشور است. اتفاقي که خوشبختانه در صنعت نفت و گاز کشور نيز درحال نتيجه دادن است.
مجمع کشورهاي صادر‌کننده گاز درحال حاضر با خروج قزاقستان از آن با ١٢ عضو اصلي و ٥ عضو ناظر فعاليت مي‌کند و انتظار مي‌رود با افزايش رونق بازار گاز تلاش کشورهاي داراي منابع براي حضور در اين مجمع بيشتر شود.

دانلود فایل مرتبط با خبر :
Share
ارسال نظر
نام و نام خانوادگی :(اختیاری)پست الکترونیک :(اختیاری)
نظر شما :    
لطفا حاصل عبارت زیر را در باکس روبرو وارد کنید:
= ۸ + ۱۱ ارسال
395657