تاریخ انتشار : ۱۳۹۶/۶/۲۰ ۰۰:۳۳ |
کد خبر: ۳۹۵۲۰۵

سرمقاله  روزنامه فرهيختگان/ در دفاع از روزنامه‌نگاري

 « در دفاع از روزنامه‌نگاري » عنوان يادداشت روزنامه فرهيختگان به قلم حامد زارع است که مي‌توانيد آن را در ادامه بخوانيد

 « در دفاع از روزنامه‌نگاري » عنوان يادداشت روزنامه فرهيختگان به قلم حامد زارع است که مي‌توانيد آن را در ادامه بخوانيد:

ايرانيان در سده اخير پيشگام کسب ارزش‌هاي مردم‌سالارانه در خطه حادثه‌خيز خاورميانه بوده‌اند. تبلور اين پيشگامي گاهي در رخدادهايي نظير نهضت مشروطيت و انقلاب اسلامي و گاهي در مواقع و مواضي نظير شهريور 1320 و خرداد 1376 خود را به خوبي نشان داده است. پرهويدا است که در پيشاني اين پيشگامي، مطبوعات و جرايد قرار داشته‌اند. اين روزنامه‌نگاران بودند که بر استبداد قجري تاختند و در جرايد خويش از مشروطيت دفاع کردند. باز همين روزنامه‌نگاران بودند که ديکتاتوري توسعه‌طلبانه شاهنشاهي را به چالش کشيدند و صفحات روزنامه خويش را مبدل به اسناد تاريخ معاصر ايران کردند. اگر جامعه مدني ايران، تاثيرگذارترين اجتماع دموکراسي‌خواه و صلح‌طلب خاورميانه است و بيشترين حوادث منتهي به آزادي و برابري را در سرزمين خويش به سامان رسانده است، قطعا بخش زيادي از اين ظفرمندي به سبب حضور روزنامه‌نگاران ايراني در متن اين وقايع است.
اما روزنامه‌نگاري ايراني عمر درازي ندارد و جزء جوان‌ترين عناصر هويت مدرن ايرانيان است. جواني روزنامه‌نگاري ايراني گاه و بيگاه سبب شده مدعيان ديوار کوتاه آن را نشانه بگيرند و مقصد سياسي خويش را در بهتان و تهمت به روزنامه‌نگاران پي بگيرند. پس از انقلاب اسلامي، استقرار جمهوري اسلامي و تصويب قانون اساسي، فضاي بالقوه مناسبي براي فعاليت روزنامه‌نگاران و رونق مطبوعات فراهم آمد که بالفعل شدن آن با پيشامد جنگ تحميلي و درگيري‌هاي سياسي در دهه 60 تا اواسط دهه 70 به تعويق افتاد. با روي کار آمدن محمد خاتمي روزنامه‌نگاري ايران دوران متفاوتي را تجربه‌کرد؛ حياتي که با استقرار محمود احمدي‌نژاد در نهاد رياست‌جمهوري دچار تغيير و تحول شد. از حوادث سال 1388 و تعميق شکاف‌هاي دوگانه‌اي که معمولا سمت مغلوب آن روزنامه‌نگاران بودند که بگذريم، به دولتي مي‌رسيم که اگرچه استراتژي رسانه‌اي روشني ندارد و گاه با منتقدان خود تندخويي مي‌کند، اما رئيس آن همواره حامي روزنامه‌نگاري مستقل و مطبوعات آزاد بوده است.
سخن حسن روحاني درباره مطبوعات و نشريات آنقدر شفاف هست که تفسيربردار نباشد. مسئول اجراي قانون اساسي ديروز در آيين افتتاحيه نمايشگاه مطبوعات با انتقاد از حصار حصين روزنامه‌هاي خاص و برعهده گرفتن نقش پليس مخفي توسط آنان، به نحوي غيرمستقيم به بازداشت‌هاي اخير برخي از روزنامه‌نگاران و اتفاقات پس از آن اشاره کرد و گفت: «مطبوعات، پايگاه‌هايي که مي‌توانند راجع به تنبيه آنها سخن بگويند و قضاوت کنند مشخص هستند و داراي معيارهايي معين‌اند؛ هر مامور امنيتي نمي‌تواند معياري براي مطبوعات و نشريات باشد.» تفکيک امر قضايي از امر نظامي و امنيتي موضوع مهمي است که همواره در کانون حساسيت سياستمداران حقوق‌خوانده قرار دارد. پرپيداست که تمايز و استقلال نهادهاي قضايي از نهادهاي امنيتي، همچون استقلال آنان از نهادهاي دولتي از اولويت‌هاي کشورداري در دوره جديد است و از اين حيث تذکر ديروز رئيس‌جمهوري بايد جدي گرفته شود.
ما روزنامه‌نگاران همان‌گونه که در دفاع از هويت خويش نيازمند «آزادي» هستيم تا بتوانيم کار ذاتي خود را انجام دهيم، در دفاع از فعالان رسانه‌اي بازداشت‌شده نيز نيازمند «عدالت» هستيم؛ عدالتي که اميد داريم با ورود قوه قضائيه به پرونده روزنامه‌نگاران بازداشت‌شده اعمال شود. بديهي است همه ما نه‌تنها در پيشگاه قانون برابريم بلکه در برابر اعمال قانون نيز اهل تمکين هستيم.
دانلود فایل مرتبط با خبر :
Share
ارسال نظر
نام و نام خانوادگی :(اختیاری)پست الکترونیک :(اختیاری)
نظر شما :    
لطفا حاصل عبارت زیر را در باکس روبرو وارد کنید:
= ۱۲ + ۵ ارسال
395205