تاریخ انتشار : ۱۳۹۴/۶/۱۸ ۰۸:۳۷ |
کد خبر: ۳۹۱۸۵۶

سرمقاله روزنامه فرهيختگان/ سلمان و اوباما: دوستي اجتناب‌ناپذير

« سلمان و اوباما: دوستي اجتناب‌ناپذير » عنوان يادداشت روز روزنامه فرهيختگان به قلم حسين دهشيار است که مي‌توانيد آن را در ادامه بخوانيد:

سفر ملک سلمان پادشاه عربستان به آمريکا مجموعه‌اي از نکات غيرقابل اغماض را مجددا به صحنه آورد. با وجود تمامي تنش‌ها در روابط دو کشور که در فرآيند تعامل بين بازيگري کاملا طبيعي است، بايد نگاه را متوجه اين واقعيات ساخت. جايگاه رفيع عربستان سعودي در پهنه اقتصاد استخراجي که نقش تعيين‌کننده‌اي در عملکرد مطلوب نظر سرمايه‌داري جهاني به رهبري آمريکا دارد، برقراري روابط استراتژيک با اين کشور را براي واشنگتن گريز‌ناپذير کرده است. تاکيد بر ماهيت استراتژيک تعامل دو کشور براي اولين‌بار به‌طور صريح به وسيله فرانکلين روزولت در دوران جنگ جهاني دوم بيان شد. در آن دوره به دنبال ارتقاي آمريکا به برترين قدرت غربي بعد از پايان منازعه بزرگ به يک اصل بنيادي در سياست خارجي آمريکا تبديل شد. تمام روساي‌جمهور آمريکا بدون توجه به گرايش ارزشي، بر اين مهم به شکل‌هاي متفاوت تاکيد کرده‌اند.
باراک اوباما که در ميان روساي‌جمهور آمريکا در يکصد سال اخير بدون کمترين چالشي به‌عنوان ليبرال‌ترين رئيس قوه مجريه شناخته شده است، سفر خود به هندوستان (قدرت‌هاي مطرح نوظهور) را نيمه‌تمام گذاشت تا در مراسم سوگواري فوت ملک عبدالله شرکت کند که در دوران او فزون‌ترين ناديده‌انگاري به اصول بنيادي ليبراليسم مانند حقوق بشر در عربستان سعودي رواج داشت.
تضمين امنيت عربستان سعودي در طول دهه‌هاي متمادي از الزامات سياست خارجي آمريکا بوده است، به همين دليل مي‌توان متوجه شد که چگونه اين کشور توانسته موج‌هاي گسترده ناسيوناليسم عربي و خصومت‌هاي وسيع رهبران انقلابي در طول جنگ سرد عربي در دوران قبل از سقوط شوروي را پشت سر بگذارد و اينکه اين کشور چگونه امروزه اين جسارت را به صحنه مي‌آورد که به کشورهاي مستقل عربي حمله کند و در تلاش براي سقوط حکومت‌هاي مستقر در اين سرزمين‌ها از بازيگران اصلي محسوب مي‌شود. اين از پيامدهاي تنيدگي استراتژيک است.
تنيدگي استراتژيک آمريکا و عربستان سعودي اين اطمينان خاطر را در رهبران رياض به‌وجود آورده است که بدون نگراني از فشارهاي احتمالي بين‌المللي و انتقادات سازمان‌هاي جهاني به اعمال ارزش‌هايي در گستره کشور اقدام کند که به واقع اگر در يک سرزمين دشمن آمريکا و غرب نمايان مي‌گشت امکان بسيار اندکي را براي تداوم و تجلي مي‌يافت. کيفيت روابط عربستان سعودي و آمريکا آرامش خاطر فراواني براي سياستمداران بزرگ‌ترين کشور توليد‌کننده نفت اوپک فراهم آورده تا به تثبيت جايگاه داخلي خود در بالاترين سطح قدرت سياسي ادامه دهند.
ساختار قدرت سياسي در عربستان هرچند که فاقد پايگاه طبقاتي در گستره جامعه است اما از معدود و قديمي‌ترين خانواده‌هاي سلطنتي است که در خاورميانه همچنان بر سرير قدرت است. عربستان سعودي در شکل جغرافيايي کنوني آن که از سال ۱۹۳۲ تحت زعامت خانواده آل‌سعود به جرگه کشورهاي مستقل جهان ملحق شد هجمه پان‌عربيسم، سوسياليسم عربي، ناسيوناليسم عربي، انقلاب‌هاي نظاميان و پيامدهاي منفي منازعه آمريکا و شوروي را از سر گذراند.
امروزه تمامي مولفه‌هاي سنتي تهديد‌کننده حکومت آل‌سعود از بين رفته و به همين روي شاهد اين هستيم که رهبران رياض که در صحنه داخلي قدرت را در پناه چتر امنيتي آمريکا در طول دهه‌ها تثبيت کرده‌اند، به دليل ايجاد فرصت‌هاي مطلوب و مناسب در گستره منطقه به سياست‌هاي تهاجمي روي آورده‌اند.
روابط استراتژيک با آمريکا اين اطمينان خاطر را براي حکمرانان رياض به وجود آورده که به تهاجم، تجاوز و به‌کارگيري قدرت نظامي براي پيشبرد سياست خارجي خود متوسل شوند. فقدان دغدغه از آن روي است که خانواده آل سعود متوجه است که آمريکا اين اجازه را به هيچ بازيگري در منطقه نخواهد داد که براي تنبيه عربستان و پاسخگويي به تجاوزات و سلطه‌طلبي اين کشور به اقدام متقابل دست زند و به خاک اين منبع گرانبهاي انرژي حمله‌ور شود. سلمان و اوباما با وجود تمام تفاوت‌هاي شخصيتي، ارزشي، فرهنگي و ديدگاهي متوجه هستند که تنيدگي منافع دو کشور ساختاري است و رهبران گريزي جز همراهي ندارند.

دانلود فایل مرتبط با خبر :
Share
ارسال نظر
نام و نام خانوادگی :(اختیاری)پست الکترونیک :(اختیاری)
نظر شما :    
لطفا حاصل عبارت زیر را در باکس روبرو وارد کنید:
= ۷ + ۱۱ ارسال
391856