تاریخ انتشار : ۱۳۹۶/۶/۲۴ ۱۳:۴۵ |
کد خبر: ۳۹۱۶۲۲

گزارشی جامع از آداب و رسوم برگزاری مراسمات محرم در اشتهارد

از زمانهای قدیم اشتهارد به دارالمومنین معروف بوده و پوست و گوشت این مردم با اهل بیت عجین شده است. تا به امروز هم مردم اشتهارد برای اهل بیت رسول الله احترام خاصی قایل هستند و می کوشند تا مراسم های عزاداری و ولادت های ایشان را به بهترین نحو برگزار کنند.

پایگاه خبری شباویز/ گزارشی جامع از آداب و رسوم برگزاری مراسمات محرم در اشتهارد

امروز قصد داریم شما را با آداب و رسوم مردم اشتهارد در ماه محرم تا حد توان آشنا کنیم. از زمانهای قدیم اشتهارد به دارالمومنین معروف بوده و پوست و گوشت این مردم با اهل بیت عجین شده است. تا به امروز هم مردم اشتهارد برای اهل بیت رسول الله احترام خاصی قایل هستند و می کوشند تا مراسم های عزاداری و ولادت های ایشان را به بهترین نحو برگزار کنند.

اما آداب و رسوم برگزاری مراسمات محرم

چند روز قبل از محرم نوجوانان تکیه های عزا را برپا می کنند و جوانان هم مساجد و تکایا را  برای عزاداری امام حسین (ع) آماده می کنند. البته در چند سال اخیر دیگر از تکیه های نوجوان کمتر نشانی مانده است. با شروع ماه محرم زیارت عاشورا در گوشه گوشه شهر طنین انداز میشود به خصوص در امامزاده ام کبری و صغری. هر ساله و با شروع محرم  مراسم قرائت زیارت عاشورا همراه با عزاداری در امامزداه برگزار می شود.

در چند سال اخیر هیئت شهدای گمنام (متوسلین به حضرت زهرا (س)) با همت جوانان عاشق امام حسین تاسیس گردیده و در تمام سال بخصوص ماه محرم مراسمهای مختلفی را برگزار میکند.

محل این هیئت در سالهای گذشته امامزاده بود که امسال (فقط برای مراسمات محرم ) به زیر زمین مسجد شهدا (محله صیادیه) نقل مکان کرده اند. تا شب ششم محرم مراسمهای عزاداری در مساجد و تکایا بصورت مجزا (در هر محله) برگزار می گردد. همانطور که قبلا نوشته بودم اشتهارد دارای هفت محله قدیمی  (قاضیان - صیادیه - خیابان کوچک - خیابان بزرگ - چهار محله - پایین محله - فارچی آباد) و دو محله جدید (شهرک وحدت - شهرک طالقانی (صیادیه)) است.

در سالهای جدید هیئت های مهاجرین مقیم اشتهارد مانند شمالیها و آذریها هم برپا شده است.

غیر از محلات قاضیان و صیادیه و فارچی آباد که دارای تکیه برای عزاداری می باشند مراسم عزاداری در بقیه محله ها در مساجد همان محل انجام می پذیرد.

از شب ششم به بعد با راه اندازی دسته های عزاداری بین مساجد و تکایا رفت و آمد می کنند و در این چند شب حداقل باید یکبار به تمام تکایا و مساجد بروند.

در ابتدای دسته ها علامت ها قرار می گیرند و بعضی از محلات هم که چهل چراغ دارند آن را بعد از علامت ها حمل می کنند. در دسته های عزاداری از هیچگونه وسایلی مانند طبل و سنج و . . . استفاده نمی شود. دسته های عزاداری معمولا به دو دسته تقسیم می شوند که هر دسته یک قسمت از نوحه ای که قبلا تعیین شده را میخوانند و سینه می زنند. به همین ترتیب نوحه اجرا می شود تا اینکه دسته به مسجد یا تکیه محله دیگر برسد. با ورود تمام دسته به محل مورد نظر یک نفر فریاد (نوعی مدح یا مرثیه در رثای اباعبدالله (ع) که در جاهای خاص معناهای متفاوتی دارد. در اینجا یعنی اینکه نوحه های تو راهی را قطع کنید و با نوحه ی جدیدی که مداحان در تکیه می خوانند سینه بزنید) می کشد. بعد از اتمام این نوحه مجددا فریاد کشیده می شود. این فریاد یعنی اینکه بنشینید. در این زمان کوتاه مداحان مرثیه می خوانند و محله ی میزبان از سینه زنان با شربت و شیر و چایی و ... پذیرایی می کنند. بعد از سپری شدن این زمان مجددا فریاد کشیده می شود. این فریاد یعنی از جای خود بلند شوید و شروع به خواندن نوحه های تو راهی کنید.

این مراسم شبانه تا شب عاشورا ادامه دارد.

بعد از ظهر روز تاسوعا دسته های عزاداری به سمت امامزاده حرکت می کنند تا در مراسم زیارت عاشورا شرکت کنند.

در این روز محلات خود برای درست کردن ناهار روز عاشورا آماده می کنند. غذاهای معمول که در روز عاشورا تهیه می شود عبارتند از : آبگوشت، چلو گوشت و خورشت قیمه.

اما روز عاشورا:

معمولا مراسمات این روز از اول صبح با زیارت عاشورا شروع می شود و با سخنرانی ادامه می یابد و با خروج دسته های عزاداری از مساجد به اوج خود می رسد. مانند شبهای دیگر دسته ها به محلهای دیگر می روند. در این روز سعی میشود که هر دسته به تمامی محلات برود. اما در این روز علاوه بر تکایا و مساجد مکانهای دیگری هم برای توقف دسته ها در نظر گرفته می شود.

یکی از این مکانها پشت مسجد صیادیه و در واقع کوچه برادران شهید شاه بختی است. علت توقف در این مکان این است که این کوچه محل زندگی  یک عالم گرانقدر به همراه 7 شهید والامقام است.

مکان دیگر امامزاده است و مکان دیگر هم محکمه سابق است.

دسته های سینه زنی تا نیم ساعت قبل از اذان به تکایا و مساجد خود برمیگردند. نکته ای که باید ذکر گردد خواباندن علامتهاست که به نشان شهادت امام حسین (ع) است. بعد از رسیدن دسته ها به مساجد و تکایا نماز ظهر و عصر اقامه می شود و دسته جات با ناهار پذیرایی می شوند.

در شام غریبان هم دسته جات عزاداری بدون علامت و هیچ وسیله ی دیگری به سمت امامزاده حرکت می کنند. این شب تنها شبی است که خانمها هم دسته های عزاداری را همراهی می کنند. در امامزاده هم مداحان به نوحه خوانی می پردازند و مردم سینه می زنند. با اتمام این مراسم دسته ها به مساجد برمی گردنند.

در قسمتهای آینده از نوع برگزاری مراسم اربعین و 28 صفر هم مطالبی را ذکر خواهم کرد.

 

منبع: http://eshtehardnet.blogfa.com/post-165.aspx

 

دانلود فایل مرتبط با خبر :
Share
ارسال نظر
نام و نام خانوادگی :(اختیاری)پست الکترونیک :(اختیاری)
نظر شما :    
لطفا حاصل عبارت زیر را در باکس روبرو وارد کنید:
= ۲ + ۶ ارسال
391622