تاریخ انتشار : ۱۳۹۶/۵/۲۴ ۱۸:۳۰ |
کد خبر: ۳۹۰۵۱۹

گزارش تصویری از عکس های دیده‌ نشده از فاجعه هیروشیما

ساعت ۸:۱۵ صبح روز ۶ آگوست ۱۹۴۵ میلادی بود که بمب اتمی «پسر کوچک» روی هیروشیما افتاد و دو سوم ساختمان‌های این شهر را نابود کرد و هزاران تن را به کام مرگ کشاند. احتمالا هر کدام از آدم‌هایی که آن روز کشته شدند یا آن‌هایی که در معرض تششع قرار گرفتند و سوختند، داستانی برای شنیدن داشتند

«موزه صلح هیروشیما» به یاد ساداکو ساخته شده است؛ موزه‌ای که علاوه بر روایت داستان ساداکو، به جمع‌آوری اشیاء، اسناد و تصاویر بمب‌های اتمی می‌پردازد. در زیر، بخشی از تصاویر و اطلاعات آرشیو بزرگ این موزه صلح می‌آید که در پی مکاتبه و ارتباط با مسئولان این موزه، به صورت اختصاصی در اختیار «ایسنا» قرار گرفته است.

 

 

 

 

 

عکس از Gonichi Kimura

 

فاصله تا مرکز انفجار: 4160 متر

 

«سرباز با دانه‌های مرگ»؛ عکس در بیمارستان ارتش در 3 سپتامبر 1945 هیروشیما گرفته شده است. سرباز 21 ساله در خانه‌ای چوبی با فاصله‌ای زیاد از محل اصابت بمب، در معرض تشعشعات قرار گرفته است. او اول موهایش را از دست داد، بعد دانه‌های ارغوانی روی پوستش ظاهر شد و سپس تب کرد. کمی بعد از انفجار، در اوایل سپتامبر، او دیگر نمی‌توانست چیزی بخورد، چراکه گلویش دردناک شده بود و لثه‌هایش خونریزی داشت. کم‌کم دانه‌های ارغوانی همه صورت و تنش را پوشاند و هوشیاری‌اش را از دست داد و در ساعت 9:30 صبح روز 3 سپتامبر درگذشت.

 

 

 

 

 

عکس از ارتش آمریکا

 

فاصله تا مرکز انفجار: 260 متر

 

تالار استانی هیروشیما که تخریب شده است. اینجا اکنون در نزدیکی یادمان موزه صلح قرار دارد.

 

 

 

 

 

عکس از ONUKA Masami

 

فاصله تا مرکز انفجار: 9000 متر

 

«مرد با سوختگی در سرتاسر بدنش»؛ عکس از مرکز قرنطینه ارتش در جزیره نینوشیما گرفته شده است. هزاران نفر از بازماندگان انفجار برای درمان به این قرنطینه آورده شدند که اکثر آن‌ها مُردند. مرد تمام بدنش جز قسمتی که بانداژ نشده سوخته که این امر در اثر جریان مستقیم گرما بوده است. عکس در 7 آگوست 1945 گرفته شده است. افرادی همچون او، با این درجه از سوختگی، بلافاصله بعد از انفجار یا چند روز بعد از آن کشته شدند.

 

 

 

 

 

عکس از ارتش آمریکا

 

ابر قارچی شکل مربوط به لحظات انفجار بمب اتمی در هیروشیما

 

 

 

 

 

عکس از Shigeo Hayashi

 

فاصله تا مرکز انفجار: 130 متر

 

نمای شرقی - غربی از خیابان Sarugaku-cho. ساختمان‌های اطراف این خیابان کاملاً تخریب شده است. در عکس، مردی را می‌بینید که دارایی‌اش را بر دوش دارد و دیگری هرچه را برایش باقی‌مانده با کامیون می‌برد.

 

 

 

 

 

عکس از Shigeo Hayashi

 

مرکز انفجار

 

اینجا اکنون پارک یادمان صلح قرار گرفته است. گروهی در حال اندازه‌گیری تشعشعات انفجار هستند. دو نفر گودالی در کنار بیمارستان شیما در مرکز انفجار کنده‌اند تا میزان تشعشات خاک این ناحیه را اندازه‌گیری کنند. این دو نفر از مرکز مطالعات فیزیک و شیمی هستند و با این اندازه‌گیری، نقشه‌ای از تشعشات رادیواکتیو تهیه کردند.

 

 

 

 

 

عکس از Shigeo Hayashi

 

فاصله تا مرکز انفجار: 130 متر

 

«پُل موتویاسو و تالار سوخت»؛ بخش جنوبی پل فرو ریخته و آتش ناشی از بمب، ساختمان تالار سوخت را هم سوزانده و فقط زیربنای آن باقی مانده است. بعد از جنگ، ساختمان تعمیر و بازسازی شد و مورد استفاده قرار گرفت و به ساختمان پارک یادمان صلح بدل شد.

 

 

 

 

 

عکس از Shigeo Hayashi

 

مرکز انفجار

 

«تابلوی فردی کارئو شیما رئیس بیمارستان شیما»؛ در زمان بمباران دکتر شیما برای ویزیت بیماری از شهر بیرون بوده، وقتی او خبر انفجار را شنید با همه کمک‌های اولیه‌‎ای که می‌توانست با خودش بیاورد به شهر برگشت و شروع به درمان بیماران کرد. امیدهای او در زمان آماده کردن تابلو نقش بر آب شده بود، چون هیچ‌کس در بیمارستان زنده نمانده بود.

 

 

 

 

 

عکس از Shigeo Hayashi

 

مرکز انفجار

 

«ورودی بیمارستان شیما»؛ بمب بالای این بیمارستان در فاصله 600 متری در آسمان منفجر شد. اگرچه دیوار ضخامت یک متری داشت، تحت فشار انفجار ویران شد. همه کسانی که در بیمارستان بودند، شامل پرسنل بیمارستان، دکترها، پرستارها و بیماران، جان خود را از دست دادند.

 

 

 

 

 

عکس از Yoshita Kishimoto

 

فاصله تا مرکز انفجار: 280 متر

 

«خشم آتش»؛ داربست فلزی بخاطر گرمای آتش، پیچ خورده و سقف فلزی شرکت هیروشیما الکتریک، نابود شده است. عکس در پاییز سال 1946 گرفته شده است.

 

 

 

 

 

عکس از ارتش آمریکا

 

مرکز انفجار

 

«هیروشیما تلی از خاکستر»؛ عکس در اکتبر 1945 گرفته شده است.

 

 

 

 

 

عکس از ارتش آمریکا

 

مرکز انفجار

 

«هیروشیما تلی از خاکستر»؛ عکس در اکتبر 1945 گرفته شده است.

 

 

 

 

 

عکس از Yotsugi Kawahara

 

فاصله تا مرکز انفجار: 260 متر

 

مردم در لیست بیماران مرکز امداد جستجو می‌کنند. 10 آگوست 1945. نگرانی از سلامتی افراد خانواده و فامیل که گم شده‌اند، نام کسانی که شناسایی شده‌اند اینجا آورده شده، اما بسیاری از اجساد قابل شناسایی نبودند و بسیاری از افراد، نشانی از گمشدگان خود نیافتند.

 

 

 

 

 

عکس از Shigeo Hayashi

 

فاصله تا مرکز انفجار: 620 متر

 

«جواهری شیمومورا» این جواهرفروشی در سال 1873 تأسیس شد و این ساختمان سال 1928 ساخته شد. برج ساعتی بر بالای ساختمان قرار داشت که از چهار طرف قابل دیدن بود. اگرچه پایین برج بر اثر بمباران اتمی نابود شد، اما دیوارهایی فروریخته از برج ساعت و طبقه بالایی باقی مانده است.

 

 

 

 

 

عکس از Yotsugi Kawahara

 

فاصله تا مرکز انفجار: 1150 متر

 

داخل ایستگاه کمک‌های اضطراری در کنار رودخانه اوتاگاوا؛ 7 آگوست 1945.

 

 

 

 

 

عکس از Shigeo Hayashi

 

فاصله تا مرکز انفجار: 450 متر

 

نمایی از درختان سوخته که پشت آن استادیوم بیسبال هیروشیما قرار داشته است.

 

 

 

 

 

عکس از Shigeo Hayashi

 

فاصله تا مرکز انفجار: 160 متر

 

ورود یک تیم فنی و صنعتی به کارخانه‌ای که بر اثر انفجار، تخریب شده است.

 

 

 

 

 

عکس از Masami Oki

 

فاصله تا مرکز انفجار: 840 متر

 

قالب فولادی پیچ‌خورده بر اثر آتش و گرمای شدید. فروشگاه اوداماسا؛ 20 آگوست 1945.

 

 

 

 

 

عکس از Masami Oki

 

فاصله تا مرکز انفجار: 500 متر

 

«دشتی از قلوه سنگ»؛ شهری که بر اثر انفجار، به بیابان تبدیل شد. 20 آگوست 1945.

 

 

 

 

 

عکس از Toshio Fukada

 

فاصله تا مرکز انفجار: 2600 متر

 

گوشه‌ای از یک «ابر قارچی»؛ این عکس 20 دقیقه بعد از انفجار گرفته شده است.

 

 

 

 

 

عکسی از لباس یک دانش‌آموز دبیرستانی

 

«تروایچی آساهی» دانش‌آموز سال اول دبیرستان بود. او و 235 دانش‌آموز دیگر مدرسه و معلم‌های مدرسه در معرض انفجار قرار گرفتند. تقریباً همگی آنها بلافاصله بعد از انفجار کشته شدند. او به رودخانه افتاد و توسط یکی از همسایه‌ها پیدا شد و به خانه‌شان برده شد. اگرچه خیلی زخمی شده بود، ولی توانست درباره انفجار حرف بزند و آنچه را برای دوستانش رخ داد، توصیف کند. او صبح روز 9 آگوست، درگذشت.

 

 

 

 

 

عکسی از ظرف غذای یک دانش‌آموز

 

فاصله تا مرکز انفجار: 600 متر

 

«شیگرو اوریمن» دانش‌آموز سال اول دبیرستان بود. مادرش جسد او را صبح روز 9 اگوست در کنار ظرف غذایش در مدرسه پیدا کرد. غذای خورده‌نشده شیگرو هم کاملاً سوخته بود.

 

 

 

 

 

عکسی از سه‌چرخه‌ای که در بمباران سوخت

 

فاصله تا مرکز انفجار: 1500 متر

 

«شینیچی تتسوتانی»، سه سال و 11 ماه داشت و عاشق دوچرخه‌سواری (سه‌چرخه‌سواری) بود. در آن روز، صبح، در مقابل خانه بازی می‌کرد که نوری در آسمان درخشید. او و سه‌چرخه‌اش سوختند. او همان شب کشته شد. پدرش فکر می‌کرد او کوچک‌تر از آن است که تنها و دور از خانه به خاک سپرده شود، پس او را با سه‌چرخه‌اش در حیاط پشتی خانه خاک کرد. در تابستان 1985، یعنی 40 سال بعد، پدرش او را به گورستان خانوادگی منتقل کرد. این سه‌چرخه بعد از 40 سال به موزه صلح بخشیده شد.

 

 

 

 

 

عکس از Gonichi Kimura

 

فاصله تا مرکز انفجار: 4160 متر

 

«سرباز با زبان زخمی»؛ 28 آگوست 1945.

دانلود فایل مرتبط با خبر :
Share
ارسال نظر
نام و نام خانوادگی :(اختیاری)پست الکترونیک :(اختیاری)
نظر شما :    
لطفا حاصل عبارت زیر را در باکس روبرو وارد کنید:
= ۹ + ۳ ارسال
390519