به گزارش پایگاه خبری شباویز؛ پرونده قتل الهه حسین‌نژاد، بار دیگر توجه‌ها را به یکی از مهم‌ترین حلقه‌های مغفول در رسیدگی به خشونت خانگی جلب کرده است: ارزیابی سلامت روان عاملان خشونت. در این پرونده، علیرغم شکایت‌های ثبت‌شده از سوی قربانی و نشانه‌های مکرر خشونت، روندی برای بررسی وضعیت روانی همسر او شکل نگرفت؛ روندی که می‌توانست مسیر ماجرا را به‌کلی تغییر دهد.

بر اساس گفته‌های معاونت امور زنان ریاست‌جمهوری، در چنین مواردی ضروری‌ست که رسیدگی حقوقی با مداخله‌های روانشناختی و مددکاری همراه باشد. اگر چنین چرخه‌ای به‌موقع فعال می‌شد، شاید خشم و تنش پیش از آن‌که به جنایت برسد، مهار می‌شد.

با اینکه طی سال‌های اخیر گام‌هایی برای شناسایی آسیب‌های روانی در بستر خانواده برداشته شده، این پرونده نشان می‌دهد که هنوز سازوکار اجرایی منسجمی برای پیوند میان شکایات قضایی و ارزیابی روانی وجود ندارد. نهادهای مرتبط اکنون در حال بررسی راه‌هایی هستند تا این فرآیند در آینده به شکل ساختاری و منظم در پرونده‌های مشابه لحاظ شود.

ماجرای تلخ الهه، فرصتی‌ست برای بازنگری در سازوکارهای پیشگیرانه؛ تا رسیدگی به خشونت، فقط به مجازات محدود نماند و در کنار آن، عوامل روانی نیز از ابتدا مورد توجه قرار گیرد. شاید همین یک اقدام ساده—ارجاع به روان‌درمانگر یا تیم مددکار—در آینده جان‌هایی را نجات دهد.

انتهای پیام/

بازدیدها: 8